Powstań, pójdźmy stąd! Niegdyś szatan wywiódł cię z rajskiej ziemi, Ja zaś wprowadzę ciebie już nie do raju, lecz na tron niebiański”
Wielka Sobota – Cisza, która oczekuje
Po dramacie krzyża przychodzi cisza. Wielka Sobota zatrzymuje świat w bezruchu – między tym, co się dokonało, a tym, co dopiero ma się objawić. To dzień ukryty, pozbawiony słów, zanurzony w tajemnicy.
Chrystus spoczywa w grobie. Ten, który jest Życiem, wchodzi w przestrzeń śmierci – w ciemność Szeolu, w milczenie, które zdaje się nie mieć końca. A jednak to nie jest cisza pustki. To cisza działania Boga, który schodzi najgłębiej, by dosięgnąć człowieka wszędzie – nawet tam, gdzie po ludzku nie ma już nadziei.
Przy Grobie Pańskim trwamy w ciszy – na adoracji, modlitwie, czuwaniu. Nasza wspólnota parafialna zatrzymuje się przy Tym, który zdaje się milczeć, a jednak jest najbliżej. W tej ciszy uczymy się nadziei, która nie potrzebuje jeszcze światła, by trwać.
Wielka Sobota nie daje odpowiedzi. Uczy czekać. Bo Bóg działa także wtedy, gdy wszystko wydaje się skończone…
